Zwangere vogel

Zwangere vogel

Zwangere vogel            

(bij een tekening van Anita Baron)

 

Een piepkleine stem heeft op haar staart

een boom geplant, als franje of als mijlpaal,

als ijkpunt en ten teken zichtbaar

voor ’t nieuwe dat hen toekomt.

 

Hij staat zacht zwijgend op haar kop

en speurt de verte af naar leven.

Hij weet wat wordt verwacht, maar wie

zal het hem vinden?

 

Zij, de vogel zwaar met kilo’s aan de grond,

haar snavel stil gericht naar Moeder Aarde:

zij weet dat het nieuwe niet van buiten komt.

Haar ogen lijken leeg te kijk, maar

 

ze richten zich naar binnen:

in haar binnenbuik groeit hoog een herenhuis,

de ramen met gordijnen aangekleed,

het dak al fier en puntig in de lucht.

 

Het heeft nog alle kamers leeg en wacht

met ongeduld op wie ze vult.

Hoe de wind zal waaien weet het niet,

daarom oefent het vast alle kanten op met rook.