2016 - 2017 Ambulante Zorgkunst

Date: 
Monday, August 15, 2016
2016 - 2017 Ambulante Zorgkunst

We gaan in Almere iets bijzonders doen!!
In april zijn we gestart met een groep van zes ambulante zorgkunstenaars. Het komend jaar gaan we 20 kunstprojecten uitvoeren in de verschillende ouderencentra van Zorggroep.
Ninette KoningGerard PootAleksander Willemse,Marion Snijders Voormolen Isabel Fírvida en Hein Walter
Het project is mogelijk gemaakt door ondersteuning van het Cultuurfonds Almere, de gemeente Almere en Zorggroep Almere.
In juli ronden we de eerste projecten af (in Zephyr, Vizier, Archipel, de Toonladder, de Overloop en Castrovalva).

<

Wat is Zorgkunst?
Hein Walter is al sinds 2011 zorgkunstenaar in Zorgcentrum Archipel. Hij werkt als ZZP’er en is dus niet in dienst bij Zorggroep. Zijn opdracht is om kunst te maken met bewoners. Kunst in de breedste zin van het woord. Het succes dat Hein heeft gehad met de projecten, bewijst dat een zorgkunstenaar een goede aanvulling is op de zorg.
Tijd voor schaalvergroting!

Kwaliteiten van de zorgkunstenaar
Een kunstenaar is ondernemend. Hij is daarbij gericht op ontwikkeling, zelfontplooiing en heeft kennis van zijn publiek, de markt. Zo is zijn basishouding. Hij is gericht op de buitenwereld en communiceert voortdurend via netwerken en media over zijn werk.
Een zorgkunstenaar is een kunstenaar die zijn eigen talent en ontwikkeling inzet en andere mensen in zijn eigen ontwikkeling meeneemt. Hij verbindt op een natuurlijke en vanzelfsprekende manier het belang van de oudere aan zijn eigen belang, hun ontwikkeling aan zijn eigen ontwikkeling en ambitie.
Daarin is hij een wezenlijk ander type zorgverlener dan bijvoorbeeld activiteitenbegeleiders, creatief therapeuten, psychologen, verplegenden en artsen. Die zetten zich in voor het belang en welzijn van de ouderen en zetten hun eigen belang daarbij aan de kant. Dat is andere vorm van dienstbaarheid.

Door kunstenaars in de zorgwereld te plaatsen en hen hun autonomie in grote mate te laten behouden, ontstaat er een situatie die voor alle partijen vruchtbaar is: voor de ouderen (aandacht en energie), voor de zorginstelling (imago en publiciteit) voor de kunstenaar (werkgelegenheid en statusverbetering) en voor de maatschappij als geheel (bijdrage aan de oplossing van het maatschappelijk probleem van dementie en ouderenzorg).

Zorgkunstenaars kunnen een belangrijke rol spelen bij het verbeteren van de kwaliteit van leven.
Zorgkunstenaars kunnen ook de werkdruk verminderen van de verplegenden.
Als ouderen zich goed voelen en trots zijn op hun werk (en dat gebeurt bij zorgkunst), dan zijn ze vrolijker en zijn ze meegaander bij de verzorging.
Zorgkunstenaars kunnen in de toekomst ook een belangrijke rol spelen bij het ontwikkelen van werk voor vrijwilligers die uitdagende taken willen. Ze zouden kunnen assisteren binnen projecten of zelfstandig opereren onder aansturing van een zorgkunstenaar.

Van één naar vijf zorgkunstenaars (en een kunstenaar reserve)
Het is tijd voor een schaalvergroting! En met die schaalvergroting kunnen we een aantal dingen rechtzetten en ook een aantal vooringenomen ideeën wegnemen.

  • Hein Walter heeft binnen Archipel en Zorggroep een belangrijke en in het oog springende positie. Er zijn verschillende prijzen toegekend aan Archipel, Archipel komt door de kunstprojecten regelmatig positief in het nieuws, als er vooraanstaande gasten komen in Archipel, dan wordt er steevast een bezoek gebracht aan het zorgatelier en zelfs als er belangrijke audits zijn, wordt het zorgatelier ingezet als positieve sfeerbepaler. Er is voor de zorgkunstenaar op dit moment echter geen betalingsregeling. De afspraak bestaat er op dit moment uit dat het atelier wordt geruild tegen werk. Een vergoeding voor het werk zou recht doen aan de positie en het belang en met het initiatief van ambulante zorgkunst kan dat worden rechtgezet.
  • We kunnen ons voorstellen dat activiteitenbegeleiders huiveren voor de inzet van zorgkunstenaars. Zij begeven zich op hun terrein en zullen die inzet wellicht als concurrerend ervaren. Naar ons idee zijn ze eerder aanvullend dan concurrerend, maar we kunnen ons die angst voorstellen. Door de zorgkunstenaars als ambulante groep in te zetten, nemen we die angst weg. Niet vast op een locatie, maar als tijdelijke hulpkrachten. Op termijn zou de komst wel voor een versmelting van ideeën kunnen zorgen die de positie van activiteitenbegeleiders verandert. Activiteitenbegeleiders zullen zich hopelijk laten inspireren door de nieuwe energie.
  • In onze huidige maatschappij bestaat het beeld van de kunstenaar die met zijn rug naar de wereld staat en alleen het eigen belang in het oog heeft. Dat beeld klopt niet met de werkelijkheid. Kunstenaars zijn ondernemend, veelzijdig, marktgericht, begaan met de wereld en ze hebben vaak een groot maatschappelijk netwerk. Als kunstenaars en de zorgwereld elkaar ontdekken en gebruik kunnen maken van elkaars talenten en posities, dan wordt het beeld van de kunstenaar bijgesteld.
  • Hein Walter heeft bijzondere dingen teweeggebracht, daarover is geen discussie. Wat wel wordt gedacht, is dat het succes is verbonden met de persoon van Hein zelf. Met het initiatief van ambulante zorg waaraan vijf kunstenaars meedoen, kunnen we aantonen dat zorgkunst een systeem is, een werkwijze die ook door andere kunstenaars kan worden gehanteerd. Natuurlijk moet de kunstenaar over een aantal capaciteiten beschikken; die zijn goed beschreven in het concept Zorgkunst.
  • Het plan van Zorgkunst heeft een bijzonder raakvlak met experimenten die her en der in Nederland worden bedacht met een basisinkomen. In de maatschappij heerst nogal wat scepsis. Wij kunnen met het initiatief van Ambulante Zorg aantonen dat een basisinkomen hier goed werkt. Zo’n succes heeft weer een groot voordeel voor het imago van Almere als stad.
  • Het type dienstbaarheid die in de zorg op dit nog wel bestaat, het zichzelf wegcijferen van de zorgverlener, is langzaam aan het verdwijnen. De zorgwereld moet leren omgaan met verplegenden die het werk niet als roeping hebben gekozen, maar het hebben gekozen uit economische noodzaak. Dat is geen makkelijke opdracht. Bovendien is het werk in de zorg op dit moment slecht betaald en dat is van invloed op de sfeer in zorginstellingen. We lijken als samenleving naar een ander type zorg te groeien, maar we weten nog niet waarheen. Zorgkunst zou wel eens een antwoord kunnen geven: dienstbaarheid waar beide partijen van profiteren, degene die zorg geeft zowel als voor degene die zorg ontvangt. Dat past goed bij de samenleving die aan de ene kant meer en meer individualiseert en aan de andere kant een participatiemaatschappij wil zijn.